Sen ve Ben Şiiri - Hakan Dağlı 2

Sen ve ben…
Bir zamanlar “biz”dik…

Sen ve ben, aynı yolda yürürdük
Aynı göğe bakıp düş kururduk
Bir bakışın yeterdi anlamaya
biz senle susarak konuşurduk

Bir yangın kaldı içimde hâlâ
Külünü savurdum rüzgârlara
Dön desen dönerdim inan bana
Ama sen gittin uzaklara

Senden sonra ben… eksik bir hece
Adın dolaşır hâlâ her gece
Sen ve ben vardı… şimdi sadece ben
Sevda dedikleri bu mu gerçekten?

Sen ve ben, iki ayrı kader şimdi
Aynı şehirde bile yabancı gibi
Gülüşün düşer aklıma ansızın
İçimde yankılanır eskisi gibi

Senden sonra ben… yarım bir hayat
Ne yapsam içimde bitmez bu hasret
Sen ve ben bitti… kaldım tek başıma
Adını yazdım son defa kalbime