Sen varya Şiiri - Rüstem Polat

Bir redde düğümlendi boğazıma. Yâr’dan Esti sam yeli,Tecelli edilen yüreğime bir bak benim..
—————————————————————
Sen varya; kölesi olmuş zavallı bir aynaya ,
Merdiven basamakların dan bakan.
Çehren sirke satar, yüreğin yalan ,
Gözün tam açılmadan bastonunu kıran .

Sen varya; nefsine yenik,bendine tapan
kendine zeval, çevrene haram .
Sen varya kendini mısmıl sanan ,
Yad ellerde harap .

Sen varya; Gül bahçesini talan eden ,
Yüreğini yalan eden ,
Vefa bilmez merheminle dokunduğun yeri yara eden.

Sen varya ; çıkarın sonunda çekip giden .
bilinen tüm yolları bilinmez eden.
Sen varya ; cefa olsan çekilmez , vefan nafile .
——————————————————————-
Dağlarsın yüreğini de , yaraların pek derin ! Hele
Dokunduğun yaraların ahından dır..
Terazin şaşar da bilmez misin? Sen
terazinin gerçeği ilahide dir !
Bırakır mı sana .