Sen Koksa Yarınlar Şiiri - Şeyma Açık

Ne olur, sen koksa yarınlar, takvimler hep seni gösterse. Perdeleri rüzgâra bıraksam, güneş dolsa odalarıma. Bir karanfil büyütsek seninle, adını sen koysan. Ben saçlarımdaki beyazları bıraksam avuçlarına, sen ömrüme birkaç bahar. Tek yastıkta eskise uykularımız, aynı sofrada çoğalsak. Yıllar yorgunluğu değil de gülüşümüzden çizgiler bıraksa yüzümüze.
Ne olurdu beraber olsak? Sen bana ilk gördüğün hâlimi anlatsan, ben sesine olan hasretimi. Ne olur yanımda sen olsan, şer olan ömrümü hayra yorsan. Sen batan gemilerini saysan, ben gökten düşüremediğim kuşlarıma kanat çırpsam.
Ne olur mehtabı seninle izlesem, gecemi aydınlatan gözlerinde kaybolsam. Güneş doğarken gölgem olsan. Sen bana gelecekten bahsetsen, ben sensiz geçen günlerimden.
Ne olur, “Geçti,” deyip sarılsan? Sarılsak, hiç bırakmasan. Ne olur, sen koksa yarınlar, gelecek yarınlarda seni beklesem. Ne olur, sen koksa yarınlar, çıkıp gelsen.