Sen Gülünce. Şiiri - Yücel Özkü

SEN GÜLÜNCE
Sen gülünce uyanır içimde baharlar,
Gece yıldızlarını gözlerine dizer.
Bir bakışın bin ömre bedeldir,
Yüreğim sessizce sana döner.

Kaşların hilâlin en ince hâli,
Kirpiklerin gecenin kıyısına düşen gölge.
Gözlerin dokununca yüreğime,
İçimde unutulmuş bahar açar.

Boyun, rüzgârın dokunduğu servi,
Zarafetin suya düşen ay ışığı.
Gülüşün bir ömre yeten bahar,
Sesin içimde kalan son ezgi.

Adını her nefeste yeniden söylerim,
Kalbim seni sevmeyi öğrendi.
Bir an görmesem eksilir dünyam,
Sesini bir an duymasam susar içimdeki şiir.

Bilirim;
Bazen yollar susar aramızda.
Gözlerini uzaktan seven,
Uzakta atan bir yürek kalırım.

YÜCEL ÖZKÜ
22 Temmuz 2026/07:14