Sen Şiiri - Aykut Kınay

Sustuğum an: Bir sen vardın, bir ben.
Sözler ile mektuplaştık uzun geceler.
Ben sustum, sen yazdın içimdeki neden,
Kendimi sende unuttuğum kısa cümleler.

Anlattın bazen farklı bir alfabede bir iz,
Takip etmemi istediğin ipuçlarında sen.
Yol arkadaşı aradığın köklere vardık biz,
Bir zaman geçmişti nefeslerimize karışan.

Kendi macerama başlarken: Bir sen.
Susacağım, sen konuşacaksın bugün.
Eremediğim sükûtla bana ses olan,
İki alem arasında bana yol veren sen.

Kendini unutmak olsun yoldan hatıra.
Ben senim, buldun mu mezarım çıkar.
Gölgem dönmez ardıma, sen de doğar,
Bize bizden gayri olmaz kendi olana.