Sen! Kimsesizler yolunun başındaki yolcu
Vardığın yad ellerden iyi bir haber yok mu?
Bu gidişler gidiş değil, koydun bizi mahzun.
Ardından bakakaldık eğik bir baş bir boyun.
Muradına erdin mi, gittiğin o yerlerde?
Gözlerime çekildi perde üstüne perde.
Sen başka iklimlerde ne gezersin yabancı?
Senden başka koyamaz kimse kalbime acı.
Gel, bura dost kapısı başka yere benzemez.
Seni bizim sevmemiz gibi kimse sevemez.
Bilirim ayrılık da dostluğun özündendir.
İçimin sıkıntısı kalbimin közündendir.
Vuslat bize yaraşır, bunu candan dilerim.
Eğer gelmez isen ben nerelere giderim.
Gel gecem sabah olsun, dinsin içim sancısı.
Sönsün artık ha bire yanan gönül yangını.
Ney, söylesin adını: dostum, hamuşum diye.
Nar-ı sadam sem etsin fezada Şems, Şems diye…
Kayıt Tarihi : 8.07.2026 00:22:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!