Yanılıyorsam söyle
Bu günlerde dargın gibisin bana
Yolun düşmez oldu artık buralara
Bakan yok pencereme kapıma
Belliydi zaten son gidişinde
Çünkü bulut çökmüştü gözlerine…
Yaşadım, öykü oldu
Düşündüm masal
Rüyalarım düş oldu
Topladılar, çıkardılar
Çarptılar, böldüler
Kalanına
Ben yazsaydım
Çoktan kaybolurdu adın
Doğduğumda kalbimdeymiş
Ben hazır buldum
Esen rüzgardaydı
Fısıldayan sesin
Ya sen ya ben, gideceğiz ansızın
Söylemeden, helallik istemeden
Son kez görüşmeden, konuşmadan
Gideceğiz arkamıza bile bakmadan…
Birer parçamızı bulurlarsa
Yazdığımda sen üzülüyorsun, yazmayınca ben
Bulamadım orta noktayı, böyle gideceğiz galiba
Ben üzüleceğim bazen, bazen de sen…
Görseydin sendeki seni, sendeki gerçeği
Niye sevdi bu kadar diye kızmazdın bana
Yazdıkça büyüyor
İçimde bir şeyler
Ne olduğunu bile
Bilmiyorum ki
Karmakarışık her şey
Ayırt edemiyorum ki
Yele verdim gönlümü
Sönmedi içimdeki yangınım
Yıllar var, sana değil
Kendi gönlüme dargınım
Yıllar dargınmış bana
Yeniden gelmek istiyorum dünyaya
Yeniden yaşamak istiyorum
Çocukluğumu gençliğimi doya doya
Yeniden aşık olmak istiyorum sana…
Yeniden yaşamak istiyorum
Kulaklarımda çelik sineklerin
Yıllar yıllar ötesi, uzaklardan
Katman katman sislerin ardından
Bazı sesler duyar gibiyim
Hasret sevgilinin dudağından
Bırak artık bu sevdayı diyen
Tuttuğu gülde elleri kanayan
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!