Yağmurlar,
Karlar yağdı üstüme
Geçmedi yangınım…
Ne ateş yaktı senin kadar
Ne güneş…
Sen
Yağmur yağıyor
Geliyor mu? Toprak kokusu
Açelyalar açıyor
Bu gelen de hasretin kokusu
Gelincikler soluyor
Zannetme ben kalırım…
Yağmur yok, kar yok
Nedir şakaklarımda ki ıslaklık
Gece mehtapla aydınlık
Nedir ruhumda ki gölge, karanlık
Sana bıraktım aydınlığı
Güzel duygu ve düşüncelerimi
Bu suskunluğun var ya
Bu suskunluğun
Elinde ki sopayı
Vursan başıma
Elinde ki bıçağı
Soksan kalbime
Yalnızım
İşte akşam oldu bugün de
Ne ellerin var saçlarımda
Ne de sesin kulaklarımda
Gidiyorum bilinmezin ardında
Bıraktım kendimi
Yalnız olduğumu düşünerek
Oturmuştum kuytuya
Ne kadar zaman geçti
Bilmiyorum
Bir el dokundu omzuma
Aslında tanımıştım
Yanakların gül, dudakların pembe
Senin adın bende Gül Pembe
Görünen sadece üç hece
Evet sen sığmazdın hecelere
Gel gör ki yıllardır sığdın
Küçücük kalbime...
Yanılıyorsam söyle
Bu günlerde dargın gibisin bana
Yolun düşmez oldu artık buralara
Bakan yok pencereme kapıma
Belliydi zaten son gidişinde
Çünkü bulut çökmüştü gözlerine…
Kayaların üzerinde
Denize karşı
Batan kızıl güneşi izleyen
Kirli sakalı, saçına karışmış
Hasır şapkası yırtılmış
Pantolonu aynalı
Yarabbi sen bilirsin
Durdur gönlümün
Dinmeyen şu feryadını
Yıllaaar yıllar sonra
Kabaran duygularımı
Yarabbi sen bilirsin




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!