Bu kaldırımlar beni hiç unutmayacak,
Her gün kaç kez ezdim onları kimbilir.
Bir gün olsun kızmadılar bana,
Yavaş bas demediler,
Hızlı geç demediler.
Üzerlerinden geçerken
Kimsenin güzelliğini kıskanmadım bugüne kadar
Malını mülkünü,parasını.
Hayatımda keşkelere yer yok diyen insanları kıskandım sadece,
Bendeki keşkeler Ankara'dan İstanbul'a yol olur.
Yetmiş yılda bitmemiş,azalmamış hiç
Yetmiş birinci yılda biter mi
Kim bilebilir
Yüreğinde kimin vurduğunu
Kim bilebilir
Kimin gözünde dünyaları gördüğünü,
Mutluluğu herkes için isteyip
Acıların hesabını yalnız kendinden sorduğunu
Kuşlar yine geldi
Haber var kanatlarında.
Çok özledim demiş,
Siz olsanız inanır mısınız?
Bir gün değil,bir ay değil
Yıllar geçmiş,
Ankara'nın sonbaharı güzeldir
Monet'nin tabloları gibi.
Yerlerde yapraklar,
Sarı,kırmızı,kahverengi...
Ben de şimdi sonbahar rengindeyim,
Kendi sonbaharımın son günlerindeyim.
Bir daha dünyaya gelirsem
İyi insan olmayacağım dedi Ali'nin annesi.
Ali gençti,çok gençti.
Ölüm kimseye yakışmazdı
Ona da yakışmadı.
Hastayken Ali
İnsanlar gri
Dünya kara
Yüreğim hâlâ kar beyaz.
Böyle bir mucize olamaz.
Ah eylül,
Bilseydin benim doğacağımı
Hayatımın hayat değil
Acılar zinciri olacağını,
Sen de doğmazdın.
Ağustos ile ekim arasına girmezdin
Sabah akşamı görmek ister göremez
Arada gündüz.
Akşam sabaha ermek ister eremez,
Gece var.
Akşamla sabah gibiyiz seninle
Sonsuza kadar.
İki şiir yazmıştım sana
İşte bu da mektubum;
Konuşmuyorsun,gülmüyorsun,ağlamıyorsun.
Sadece fotoğraflarda bakıyorsun bize
Tam yirmi yıldır yoksun.
Elimde bir roman, ismi BABA




-
İlker Unlu
Tüm Yorumlarİlgisizliği haketmeyen nice şiirin yaratıcısı, değerli şair....Kaleminiz hiç susmasın...
İlker ÜNLÜ