Selma Erdeviren Şiirleri - Şair Selma Er ...

İnsanlar gri
Dünya kara
Yüreğim hâlâ kar beyaz.
Böyle bir mucize olamaz.

Ah eylül,
Bilseydin benim doğacağımı
Hayatımın hayat değil
Acılar zinciri olacağını,
Sen de doğmazdın.
Ağustos ile ekim arasına girmezdin

Öyle yorgunum, öyle bitkin
Artık bir şey umamıyorum.
Gerçekler kılıçlardan keskin,
Gözlerimi yumamıyorum.

Gülmek isterdim başlayan güne
Pırıl pırıl bir güneş doğarken.
Tebessüm bile edemiyorum,
Ufukta yaklaşan ölüm varken.

Arkadaş var, tanıdık var,
Belki hepsi bu.
Acı veriyor çoğu kez
Ama öldürmüyor insanı yokluğu.

(1992)

Gemiyi Bekliyorum
Beni çok uzaklara götürecek gemiyi.
Gideceğim yerde kimse olmasın,
Artık kimse üzemesin beni.
Bir merhaba diyenim bile olmasın,
Beni çok uzaklara götürecek gemiyi bekliyorum

Aşkını gizlerdi dudakların
Gözlerin söylerdi, ben bilirdim.
Gizliydi hep anlatacakların,
Gözlerin söylerdi, ben bilirdim.

Anlardım ben derin elemleri,

Gözyaşları tuzludur
Tuz gölleri kadar
Ve hiç kimse bilemez gözyaşlarının tuzunu
Benim bildiğim kadar.

(1979)

Gül dikenli olurdu elbet
İnsanlar da tek tek dikenli gül.
Sonra bir şeyler değişti,
Çok şey değişti,
Her şey değişti.
Dikenler kapladı gülü,

Güzel gözlü ceylan,küstün de gittin,
Geçen yılları bir günde unuttun.
Ben böyle perişan yaşarken
Sen gönlünü nasıl avuttun.

Güzel gözlü ceylan,dön diyemem sana,