Yeniden söylüyorum, bu kez iyi dinle:
Sen kaldın beni anlamayan bir tek.
Aramızdan su sızmazdı, şimdi bakar kinle;
Gülümse sorduklarında, "İyi bilirdim," de.
Fazla vaktim kalmadı, susmam;
Konuşsak ne değişecek, hiçbir kelimenin lüzumu yok.
Yıllardır taşıdığım bu dert, çökertti garip omuzumu.
Sen haklı çık diye, ben içime attım zehri, kan kusuyorum.
Aynalara bakamaz oldum, kendimde aradım hep büyük kusuru.
Hayat dediğin, senin yazdığın ve benim oynadığım basit bir kurgu.
Bir sonbahar akşamında kırıldı umudum,
Gelirsin diye kalbimi yollarına serdim.
Ayakların yorulmasın, sen çekme bu yolu;
Aklım karşı koysa da kalbim sana geldi.
İçeride misin?
Karanlık çöker içime, ismin düşer aklıma,
Bir sigara yanar, dumanı vurur boğazıma.
Geceler aynı, ben aynı değilim;
Biraz yorgun, biraz suskun, biraz sende değilim.
Yâr..
Yeniden kalemle buluşup seni yazmalı,
İçimde birikenlere koca orman az kalır.
Her ne kadar istemese de
Ben etrafında pervaneyim o yâr'ın.
Elimde tütüyorsun elden gelen dilde.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!