Sensizliğin dumanı keser nefesimi
Beni sensiz bırakanda yine benim
Mart bu kez arkandan baktırdı
Unutumam ki senle geçirdiğim seneleri
Yeni bir şair yaratamazsın
Gecenin karanlığı sözlerimden yansır,
Tam uyuyacakken beni bir hal aldı.
Sabah olmasın, dertlerim yarım kaldı;
Bir şey bana yazmam gerektiğini hatırlattı.
Beklemekten törpülendi ömür,
Dahiyane bir fikrim var,
Aynı kaderi paylaşmalıyız.
Amiyane tabiriyle, ikimiz bir olmalıyız.
Ne zaman düşsek, birlikte kalkmalıyız.
Bırak dünya konuşsun; biz susmalıyız.
Zamana fırsat tanımalıyız.
Bu yalnızlık daha ne kadar sürer?
İçimde bir şeyler ölüyor günden güne.
Benimkisi ulaşamayacağın türden bir dert,
Mecnun çölünde benden rahat.
Kavuşmak seninle bir köşe kuytuda,
Şu dünyanın suretine aldanma,
Benim gözüm başka bir nuru seçer.
Gönül gözün açık ise 'yok' sanma,
Hakikatin ırmağından su içer.
Kimi bakar amma kördür göresi,
Günaydın, en güzel rüyamın gerçeği,
Gözünü açtın, dağıttın o kör geceyi,
Günaydın, gönlümün en zarif çiçeği,
Seninle çözdüm ben hayat denen bilmeceyi.
Güneş bile senin gülüşünü kıskanır,
Bende bir hasret birikti, sana dair özlem.
Güzele yazmak sevaptır, anlatırım sözle.
Beni nasıl bir yola sürüklediğini görsen.
Vakit kaybetmez yerleşirsin, kalbimdeki köşke.
Sana sunduğum aşkın dolu tepsisi.
Dermansız dert vermez yaradan
Böyle derdin devasını aramam
Kulun aklı bir karış havada
Habersizdir açtığı yaradan
Bilakis, benim haberim var ondan
Seninle başlayan bir cümle dolanır dilime,
Toplansa 40 alim, çözemez ilimle.
Divane aşığınım, sana göre kimim ben?
Cümle alem duydu, terk edildim ölüme.
Körpe duygularla karıştırma aşkımı.
Herkesin döndüğü bir evi var,
Benimse adımlarım sende bitti.
Kapattığın o kapı, şimdi bir duvar.
Anahtarı bende ama kilidi değiştirmişsin.
Yalanların arasında bir koltuk
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!