Seher Gözlüm Şiiri - Yasin Yüksel 2

Seher deminde gül yüzlüm uyan
gel dil-i zârımda açan güle revan
Sabâ mı götürdü kokunu diyâra
Nefesinle bu virâneye ver can

Nigâhında yanar bin nûr-ı ümmîd,
kelâmın dilime bin derdime tevhîd
bahâr olsa da sensiz hazândır can
gül rengi solar, kalmaz dizde takât

yanardı sînemde aşkın şûlesi
hicrânla artardı derdin nâlesi
şeb-i yeldâda gözlerin bir seher
gönül mülkümün mâhı,şûlesi

gün olur bu cihânın sedâsı kesilir
gözüm âsumâna son defa çevrilir
ne hicrân kalır ol dem, nede visâl
Âşık, sevdiği yâr ile menzile erilir

ömrüm bir seherde nihân olsa da
ismin düşmez dilden, ten solsa da.
ne mâzî isterim, ne istikbâl artık
sen ol son kelâmım, dilim susa da.

Ey meh-rû, eğer aşksa benim günâhım
Bu günâha gönül eylenmiştir penâhım
cihân fânî, ömür bir gölge imiş
bâkî kalan yalnız aşkındır, ey mâh.