Şeftali çekirdeği Şiiri - Birsen Dalkesen

Hani benim küçücüğüm,
Pare pare yavrucağım,
Tatlı küçük oyuncağım,
Benim tatlı pıtırcığım?
Sevgi ilmeklerim,
Güneş ırmaklarım,
Yıldızlar dolu kavanozum,
Gökkuşağı elbiselerim,
Pofuduk kedilerim,
Rüzgârlar ile yolculuklarım,
Koca istiridyeler,
Konuşan inciler
Veee bana yuva olan kocaman şeftali...
....
Gün geldi, kalmadı hayaller,
Koşulsuz sevgi,
Canlı ve güzel renkler...
Bir zaman oldu,
Beni benden aldılar.
Küçük tatlı kuşlar uçtu
Zihin barınağımdan...
Gönül yuvam siyah beyaz,
Gökyüzü hâlâ mavi lakin buğulu.
Gözlerimde temizlenmeyi bekleyen gözlükler,
Ellerimde sıradan çizgiler...
Saçlarım sevgiye ilmeklenmiyor artık,
Her yer puslu...
....
Belki vardır bir umut...
Var mıdır o 21'in 26'sı?
Gelmezse olmaz mı 26?
Gelmese Ayaz, gitmese Bahar...
Şeftali çekirdeği yine göz olsa,
Gülerek bana baksa...
Dünyalar değil;
Dünyam benim olsa...