Sefa Adıgüzel Şiirleri - Şair Sefa Adıgüzel

Kuyuda çürümüş bir bedene
Gökten yardım vadediyorlar
Ellerindeki ipleri saklayarak
Sabret diyorlar

Gözümde tesettür yok
Dilimde edep yok
Kafamda soyluluk yok
Şeytanla ortaklık çok

İnsan denizleri kurutuyor
Başka denizler arıyordu
Hiç kanaatkar olmuyor
Hep ötekini istiyordu

Ah notlarım hazır olsaydı
Finallerde derdim az olsaydı
Hocam bir yandan yâr bir yandan zorlamasaydı
Ne de güzel olurdun be hayat

Umutsuzsan
Kaldır ellerini semaya
Yalvar yalnızca Allah'ına
Hazırsın yeniden başlamaya

04.03.23

Gökteki yıldızlar gibi kalabalık
Ve yine de yapayalnız
Kuşlar gibi özgür
Lakin bir yuvaya muhtaç
Bir ahenk ararım
Aydınlığa muhtaç

Yağmur, toprağı dövüyormuşçasına yağar,
Çiçekler yine de sessizce açar.
Bu “geçmez” dediğin günlerin ardından,
Elbet rahmet çiçekleri açar.
İnsan sabretse,
Yalnız mezarı değil, hayatı çiçeklerle dolar.

Batı'dan bakarsan bir isyan
Doğu'dan bakardan bir ihsan

01.03.23

İftardaki ilk lokma gibi lezzetli
Son lokma gibi ağır
Hayaller gibi coşkulu
Gerçekler gibi hüsran

Dostun gönlünü yıkmışız
Oysa harabe olanı yıkıp sağlam inşa etmek gerek
Ruhun Kabe'sini putlardan arındırıp
Sonra tavaf etmek gerek

Ey dost unutma ki