Zulme karşı ahvalimiz
Fener tutulan tavşan gibiydi
Kur'an yanarken de
Filistin yok olurken de
Kanımla beslediğim kalemim
Geride kağıtlarda kalacak
Elbet anlaşılır dediklerim
Lakin bu bedende kan kalmayacak
Ah komutanım
Gözlerimi kendime çevirip
İçimdeki karanlık köşelere
Işık tutmak istiyorum.
Karanlıktan korkmak yerine
Aydınlığa teslim oluyorum.
Doğu tarafında yangın var desem kim gelir söndürmeye
Batı tarafında ... var desem kimse kalmaz geriye
Ay çökmüş koca okyanusun içine
Karanlıkta kaldık şimdi her gece
Gitmeyip kalsaydın bizimle
Keşke...keşke
Ay gitmiş
Seni aya götüremem
Lakin yaklaştırabilirim
Ne de olsa başımın üstünde bir yerin
Kalbimde de bir ritmin var ey nazlı yârim
21.05.23
Gönlüne bahar gelince
Herkesi kendin gibi sanırsın
Oysaki bazıları güneşin altında
En karanlık, en soğuk günlerini yaşıyordu
Kelebek olacağını bilmeden
Geleceğe kim mektup yazacak
Şu ağaçlara kim çaput bağlayacak
Savaşlar olmayacak artık
Belki çocuklar da artık sahillerde uyumayacak
Asıl mesele
Savaşta hayatta kalmak değil
Savaş sonrası ayakta kalmak
Göğsümde onlarca madalya
Kafamda travma
Söyle ey dost
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!