Sefa Adıgüzel Şiirleri - Şair Sefa Adıgüzel

İnsan temas ettiği şeye güvenmek ister
Yerler kaygan
Dostlar yalandı
Sevgiliyse hepten ziyandı

05.02.23

İnsan bütün olsa da
İçi paramparçadır
Yüzü güleç olsa da
Kalbi darmadağındır

Toprak taş olmuş
İnsan hiç olmuş
Gönül darmaduman
Kıblesi nefsi olmuş

Kendini Hak zannetmişti bâtıl
Kıydı Haccâc
Muhacirin ilk çocuğu Abdullah'a
Günlerce bekletti naaşını
İbret olsun bunca inana

Damlarsan göl
Akarsan okyanus olursun

17.04.23

Uçurum diplerinde
Uçurtma uçuruyorum
Gökteki sonsuzluğu
Yerde arıyorum

İçimde bir ordu var
Lakin emredemiyordum
Gökte güneş vardı
Karanlıkta kayboluyordum

22.08.23

Bir umutla beklersin
Sabredersin
Israr edersin
Sonunda vardır bir hayır dersin
Ve gidersin

Çıktım fildişi kuleme
İsmail'i izlemeye
Ne yapar durur diye
Kendimi görmeye

İnsan ölmeden önce ölmeli

Tüm şehrin ışıkları sönsün
Sadece sen kal

16.01.23