Sefa Adıgüzel Şiirleri - Şair Sefa Adıgüzel

Bu karanlığı kim çağırdı
Müslüman neden hep ağlar
Yok mu aydınlık bu dünyada bize
Beklemek mi gerek diğer dünyayı

Yakmadı Nemrut'un ateşi bizi

Sen de bu evrende bir karıncasın
Sana değer veren bir Süleyman çıkar  elbet

Kaza
Kaz dedim
Kaz
Kazmam dedi

Kefen hazırlanıyordu
Teneşir kurulanıyordu
Ölüm yokluktan ziyade var olmaktı
Onun için herkes seni konuşuyordu

08.07.23

Oysa haykırıyordu deniz
Sen onlara medcezir diyordun
Sana yaklaştığında kaçıyor
Gittiğinde arkasından bakıyordun

Mevsimlerden kışın
Ne kadar süreceğı meçhuldür
Belki bir an
Belki her dem

Güneş doğduğu doğrudur
Lakin batıdan
Herkes kendi derdine düşmüş
Korkarım seni yarı yolda bırakmaktan

Ah âmâ gözlerim

Ayrılık
Ama neyden ?
Gelecekten mi,
Şimdiden mi,
Yoksa bitmiş dünden mi ?
Hiç bilmeden,

Küdüsü düşünemiyorum
Gözlerim kapalı
Kulaklarım tıkalı
Dilim tutuk

Elimde zeytin dalı

Ben artık bunları duymak ya da görmek istemiyorum
Her şeyden sıyrılmış yalın bir yaşam istiyorum
Mekke'yi fethetmişiz
Lakin Kabe'yi putlardan arındırmamışız

28.04.23