Sedat Kocabey Şiirleri - Şair Sedat Kocabey

Kor ateş bırakıp gitti gönlüme
Perişan haldeyim halim yamandır
Sayısız eziyet etti gönlüme
Gülmeyi unuttum ben ne zamandır

Sen gideli aylar oldu,
Bak verdiğin süre doldu,
Hep sarardı güller soldu,
Niceleri, niceleri.

Niceleri, niceleri,

Pişmanım sözüne kanmadım senin
Sana inancımı böldün böleli
Bir kere adını anmadım senin
Ey zalim içimde öldün öleli

Sana kızgınlığım nefretimde çok

Gözyaşlarım sele döndü
Yeter artık güldür beni
De İçimde ateş söndü
Çek Silahı öldür beni

ÖLECEKMİYİZ

Yıllardır sabırla bekledik durduk
Acaba yakında gülecekmiyiz
Yoksa hep boşamı hayaller kurduk
Emekli olmadan ölecekmiyiz

Beni yakıp yıktın ya
Yaşa sonsuz elemi
Varlığımdan bıktın ya
Canın çıksın öl emi

Ömrün hüzün dolsun gözlerine yaş
Her gün ağlayasın gülemiyesin
İçini kaplasın bitmeyen telaş
Can çekişesinde ölemiyesin

Azrail peşinde dolansın dursun

Elbette ahıma düşersin bir gün
Sende benim gibi gülemiyesin
Kendi mezarını eşersin bir gün
Can çekişip durda ölemiyesin

Dertlerinle boğuş çare bulama

ÖLEMİYORUM

Yeter bu başıma gelen onca dert
Neden bir kez olsun gülemiyorum
Herkes mi vefasız herkes mi namert
Usandım canımdan ölemiyorum

Her şey çok güzeldi içim rahattı
Ta ki sen uykumu bölene kadar
Bu ihanet okun canıma battı
Ben bunu unutmam ölene kadar

Resmine son defa baktım bilesin