Sedat Kocabey Şiirleri - Şair Sedat Kocabey

Bu zalim ayrılık düşman başına
Hasretinden tel tel döküldü saçım
Yandım kara göze hilal kaşına
Aşkına susuzum sevdana açım

Umut yolcusuyum hancısı sensin

Her sabah uykudan adımla uyan,
Gelemesem bile yolumu gözle,
Sus nazar değmesin olmasın duyan,
Beni öyle sev ki sevdikçe özle.

Mevsim hazan olsun sen yazı düşün,

SEVEMEDİM

Kalp te huzur duya duya
Sevemedim sevemedim
Bir güzeli doya doya
Sevemedim sevemedim

Sen benim gündüzüm gecem gibisin
Seninle ölüme gitmeye varım
Gönül sarayımda ecem gibisin
Her şeyim bir tanem sevgili karım

Seninle yaşamak huzur veriyor

Daha yeni başlamıştı aşkımız
Bu ayrılık beni yıktı sevgilim
Dilinden düşmezdi hani şarkımız
Bu ayrılık nerden çıktı sevgilim

Yüreğime kurşun sıktın oldu mu

İlk görüşte aşka inanmazdım da
Başına gelince anlıyor insan
Hiç böyle kavrulmaz hiç yanmazdım da
Böylesi sevince anlıyor insan

Gönlüm tövbe etti aşka,
Bir güzeli övmem diyor.
N’olur pişman olsa keşke,
Bundan böyle sevmem diyor.

Çok çileler çekti diye,

Sensiz bir an bile kalamam artık
Yerine kimseyi koyamıyorum
Kalbimi kalbinden alamam artık
Yar seni sevmeye doyamıyorum

Seni görmeliyim uyandığımda

Sonunda kavuştuk hasret bitti ya
Seni tüm dünyaya övmeye geldim
İçimden kederler uçup gitti ya
Seni doya doya sevmeye geldim

Nasıl özlemişim gülen yüzünü

Başı belli sonu belli değil mi
Dünyayı bu kadar övmeyin bence
Binip gittiğin dört kollu değil mi
Dünyayı bu kadar sevmeyin bence

Bir gün ölmek için yaşarız her gün