Sedat Kocabey Şiirleri - Şair Sedat Kocabey

Raydan çıktı trenin
Yine çamura battın
Kız yok muydu frenin
Pişmiş aşa su kattın

İyi gitti diyordum

Her hafta yeni şiir her hafta yeni konu,
Kendimden geçiyorum dinledikçe ben onu,
Manadan hiç şaşmıyor,başı ortası sonu,
Sanki kilim dokuyor aydın'dan ragıp baba..

İşte usta bir kalem işte güzel bir yürek,

RAHAT OL

Yemin ettim sevmemeye
Dolsun ömrüm keder dolsun
Yemin ettim görmemeye
Gözün gönlün rahat olsun

Ne olur yüzüme nefretle bakma
Sen bana küsersen nasıl gülerim
Bırak şu inadı canımı yakma
Kırdıysam kalbini özür dilerim

Bu nasıl bir sevda ateşten kor mu
Düşünüp hatırla ne söylemiştim
Kulağın sağır mı gözlerin kör mü
Sana ondan hayır gelmez demiştim

Kendini boş yere ateşe attın

Günlerdir kıvrandım yanı başında
Ne demek tenime tenin uymadı
Herkesler kahroldu senin dışında
Kapında ağladım ruhun duymadı

Oyuncak misali elinden attın

Uzarsa uzasın bırak geceler
Çektiğim bu hasret benim bedelim
Seninle son bulur bütün acılar
Gitme kal sabahı sabah edelim

Bir demlik çayım var içeriz bol bol

Ayrılık derdini yıktı üstüme
Bilmem vefasıza ben ne söyledim
Nefret silahını sıktı üstüme
Ağlaya ağlaya sabah eyledim

Kendime cevapsız sorular sordum

Karanlık gözlerimin güneşi,
Sessiz dudaklarımın dili ol.
Sevgiye susayan gönlüme umut,
Tutulmuş dizlerimin dermanı ol.
Rüzgar ol kara bulutları üzerimden sürükleyen,
Yağmur ol sevda bahçemin topraklarına.

Vicdanında bir ses duyduğun zaman,
Kolaysa kalbinde gizleme beni,
Başını yastığa koyduğun zaman,
Kolaysa düşünme özleme beni.

Kulağında sesim gözün dalacak,