Sedat Erdoğdu Şiirleri - Şair Sedat Erdoğdu

SENSİZ MEHTABA DALDIM

Yeni doğan güneşi, taşıyorken gözlerin
Benim başka ışığa, ihtiyacım yok canım
Uzaklaşınca benden, küçülüyor hayalin
Yıldızların altında, sensiz mehtaba daldım...

SENSİZ YAPAMIYORUM

Sözlerimden sadece, ben sorumluyum
Senin benden ayrılman, kendi sorunun
Çoktandır hiç huzur yok, aklım firari
Varlığın bir ödüldür, zulüm yokluğun…

SEN YANIMDA OLUNCA

Aşk ocağın üstünde, demlikte çaydır
Çok kaynarsa ne demi, ne tadı kalır...
Her insanın kırılma, noktası vardır
Kırılınca ne hatır, ne sabır kalır...

SESİNİ DUYAN OLUR

Ey gönül havalanma
Ansızın avcı vurur
Dağ üstü yuvalanma
Yel eser viran olur…

GREVSİZ SENDİKA

Güneşin kor dudağı, uzandı yanağıma
Kimyasal reaksiyon, gösterdi karanlıklar...
Vefalı yıldızları, bağladım dallarıma
Bozuldu istikrarım, dert açtı imtiyazlar...

GÜLÜM GÜLÜM

Aşkı buldum feleğim şaştı, gülüm gülüm...
Yüreğimden nehirler taştı, gülüm gülüm...
Hasretiyle uykular kaçtı, gülüm gülüm
Hatıralar içimde saklı gülüm gülüm...

GÜMBÜR GÜMBÜR

Aşka tutsak bu gönül,
Oldu kürek mahkûmu
Hasretinle yaşanmaz,
Sensiz bu kalp vurur mu?

GÜNAYDIN HAYAT

Dört yanıma hendekler, kazılmış sanki
Yaklaşanı yakıyor, ateş çemberi
Geçecektir elbette, geçmeyen günler
Gece son şarkısını, söyleyip gitti…

GÜNAYDIN KALBİM

Başımızda kavak yeli, havası vardı
Köpüklüydü sahilimiz, yosun kokardı
Dili, dini, rengi yoktu, bir tebessümün
Dalgalaydı yüreğimiz, aşkla çarpardı...

GÜNAYDIN KALBİM

Bir çığ gibi ihanetin, düştü gönlüme
Bilemezsin bu sevdadan, kaç hüküm giydim
Sanki cennet kirletildi, her gülüşünde
Karanlıktan yeni çıktım, günaydın kalbim…