Sedat Erdoğdu Şiirleri - Şair Sedat Erdoğdu

SAMİMİYET

Yeter ki sen benimle, yürümek iste
Yürümek İsteyene, dağlar düz olur
Zorla güzellik olmaz, bay bay gidene
İsteksiz yürüyene, Yollar dağ Olur...

SANA “DUR” DİYEMEDİM…

Baktığım her yerde sen, düşmüyorsun dilimden
Gurbet elden geri dön, gençlik elden gitmeden
Dedikodu yapsalar, çamur atsalar bile
Hasretin var içimde, vazgeçmedim hiç senden…

SANA İNANMIYORUM

Büyük laflar söyledim, başa geldi korktuğum
Bundan böyle kimseyi, artık kınamıyorum
İstikamet yalnızlık, benim huzur bulduğum
Bir araya gelmeyi, artık düşünmüyorum…

Cezve yaptım kalbimi, sana kahve demledim
Al eline fincanı, kırk yıl hatırım kalsın
Her köşede sen varsın, başkasını sevmedim
Aşk bir sırat köprüsü, geçmeye razı mısın?

SANA MİNNET YÜREĞİM

Dolunay gözlerine, teslim olur bu şehir
Kırlarda gelincikler, renk alır dudağından
Müebbetlik sevdam var, kırılmıyor bu zincir
Gamzende güvercinler, Su içer yanağından.

SANA SAYGIMDAN

Kelimeler yaralar, bazen insanı
Suskun kalmak çok zaman, çok şey anlatır
Dinle suskunluğumu, konuşmuyorum
Gözlerine yazdığım, mektuplar kalır…

SANIRIM

Aylardır bir haber, gelmedi senden
Derin bir kuyuya, düştün sanırım
Böyle çok severken, ayrılık neden?
Sen bana gücendin, küstün sanırım…

SANKİ BİR RÜYADAYIM

lk görüşte çarpıldım, aklımı baştan aldın
Neron yaktı Roma`yı, sende içimi yaktın
Sevdaya kanatlandım, sanki bir rüyadayım
Gözlerimi açınca, terk edip gitme sakın…

ŞANSSIZLIK

Gözlerime attın, sımsıkı düğüm
Kalbime geçmiyor, artık tek sözüm
Ayrılık bir zulüm, yok mu hiç çözüm?
Son şansım sanmıştım, çok yanılmışım...

SARİNE

Düzen elden gitti, nizam tutmuyor
Yüreğim buz tuttu, güneş doğmuyor
Seslensem sesimi, kimse duymuyor
Aşkale’de yalnız, kaldım Sarine…