Sedat Erdoğdu Şiirleri - Şair Sedat Erdoğdu

MEMLEKET HAVASI

Uzaktan görünür, dağların karı
Yalancı dünyanın, çözülmez sırrı
Memleket şarkısı, çalmıyor burda
Zavallı kalbimin, çatlamış narı…

MENZİL

Güzelliğe aldanma hiç, dikeni var gonca gülün
Gönlünü açma herkese, ayaz vurur üşütürsün
Mum dibine gölge vermez, seven gönül yardan geçmez
Aşkın taze fidanısın, ümidimin sürgünüsün…

MERHAMET ET

Bir bakışın aklım aldı, her sözüne inandım
Deccal gelse ayıramaz, kördüğümle bağlandım
Varsa eğer bir yanlışım, utanma hiç vur yüzüme
Cehenneme gerek yok ki, zaten aşkınla yandım.…

MEŞALE

Karanlığı aydınlatan, mavi şimşek bakışların
Gösterdiğin doğru yolda, ışığında yürüyoruz
Canım feda Anadolu’m, dalgalansın ay yıldızın
Bu Vatanın sevdalısı, özgürlüğün tutkunuyuz…

METRO İSTASYONU

Yüreğimde bir metro, istasyonu var
İtiş kakış aklımda, deli sorular
Sensizliğe atıyor, kalpteki saat
Bakışlarım kasvetli, ıslak dudaklar…

METROPOL ÇİÇEĞİ (İYİ OLAN KAZANSIN)

Sen dünya mülkündesin, ben senin derdindeyim
İlahi bir koroda, sessizce gülümsedim
Soğuk esprilerle, geçip gidiyor yıllar
Rüzgârlı bir tepede, düşündüm sakinleştim…

Gözlerimden gönlümü, uğurlama mevsimi
Maziyi Düşündükçe, sarsıldım bu sevdadan
kapattım Perdeleri, kilitledim kalbimi
Kurtulurum belki de, bu salgın hastalıktan...
Kapattım Perdeleri, kilitledim kalbimi

MEVSİMLER HEP TÖVBEKÂR

Gözlerinde serinlik, gülüşünde rüzgârlar
Seni gördüğüm zaman, akıl baştan gidiyor
Alt üst olur duygular, sevmeyenler ne anlar?
Seni gördüğüm zaman, yer yerinden oynuyor…

BU AŞKTA BEN SUÇSUZUM

Bir zalime vuruldum, şaşırdım kaldım
Derdimi tek kalemde oturup yazdım
Hasretiyle her akşam, yandım tutuştum
Ben kendi ellerimle, kabrimi kazdım...

MEVZU ÇOK DERİN

Anlatacak şeyler var, mevzu çok derin
Bu dünyada yatacak, yerin yok senin
Önce yüzüme güldün, sonra terk ettin
Artık sana inanmam, yalan gözlerin…