Sedat Erdoğdu Şiirleri - Şair Sedat Erdoğdu

SALLANTIDAYIM

Aşk dediğin laf değildir, tek bir hecedir
Yüreğimin beklentisi, ufak ilgidir
Değerlendir her gününü, geçiyor günler
Gün doğmadan neler doğar, zaman gösterir…

SAMAN KAĞITLARI

Aşk kokulu anılar, yine düştü aklıma
Önce sensiz günleri, sıraladım duvara
Sonra döktüm içimi, saman kâğıtlarına
Şimdi nasılsın bilmem, kar yağdı mı saçına?

SAMİMİYET

Yeter ki sen benimle, yürümek iste
Yürümek İsteyene, dağlar düz olur
Zorla güzellik olmaz, bay bay gidene
İsteksiz yürüyene, Yollar dağ Olur...

SANA “DUR” DİYEMEDİM…

Baktığım her yerde sen, düşmüyorsun dilimden
Gurbet elden geri dön, gençlik elden gitmeden
Dedikodu yapsalar, çamur atsalar bile
Hasretin var içimde, vazgeçmedim hiç senden…

Teşhisi zor koydum hastayım sana
Gezdiğin tüm yollar parelel bana
Nedense son günler uzaklaştın yar?
Şöyle bir dar açı yaklaş yanıma
Bir keklik sürüsü ürkerek kaçan

SANA İNANMIYORUM

Büyük laflar söyledim, başa geldi korktuğum
Bundan böyle kimseyi, artık kınamıyorum
İstikamet yalnızlık, benim huzur bulduğum
Bir araya gelmeyi, artık düşünmüyorum…

CEZVE YAPTIM GÖNLÜMÜ

Cezve yaptım gönlümü, sana kahve demledim
Al eline fincanı, kırk yıl hatırım kalsın
Hayalimde sen varsın, başkasını sevmedim
Aşk bir sırat köprüsü, geçmeye hazır mısın?

SANA MİNNET YÜREĞİM

Dolunay gözlerine, teslim olur bu şehir
Kırlarda gelincikler, renk alır dudağından
Müebbetlik sevdam var, kırılmıyor bu zincir
Gamzende güvercinler, Su içer yanağından.

Sana nasil anlatsam, bende sevdan ne şekil
Gök mavi deniz mavi, bakışlarin yemyeşil
Saldım bayırdan aşşa, duygular akan nehir
Konmuş gönül dalına, Horon teper ebabil...

Vira vira bismillah, seveni görür Allah

SANA SAYGIMDAN

Kelimeler yaralar, bazen insanı
Suskun kalmak çok zaman, çok şey anlatır
Dinle suskunluğumu, konuşmuyorum
Gözlerine yazdığım, mektuplar kalır…