‘Canı çıksın! ’ derler, altta kalanın
Hakkını da yerler yalnız kalanın;
Var gel iyi düşün, bu böyle gitmez
Az boyun kırmakla değerin yitmez!
‘Huyun çıksın! ’ derler, huy canı bekler
Değerler zinciri alır mı, bilmem,
Beni de içine günün birinde;
Vefasızlık hem de nankörlük etmem,
Huzur arıyorum kalpte, beyinde!
Ne zaman ve nasıl kırılır, bilmem,
Say beni, sayayım sayanı, seni
Sev beni, seveyim seveni, seni
Sor beni, sorayım soranı, seni
Sen beni, ben seni değerleyelim!
Duy beni, duyayım duyanı, seni
Oldukça düşkünüm özgürlüğüme
Saygım var manevi değerlerime
Yanlışımı verin cahilliğime
Ben buyum, istesem değişemem ki!
Bir ara gözlerim geçmişe daldı
‘Dediğim dedik’ der, çaldığı düdük
Akil görünse de hödük mü hödük;
Ata binmiş gider hem de dikine,
Bir gün düşer, herkes güler haline!
Attan düşen biner karakaçana,
Ne ikram edeyim? sordum kibarca
İkramda neler var? diye sorunca
Sıraladım: Kahve, çay, limonata
İstemem! dedi ve başladı hata!
Konuğumsun, olmaz! dedim kibarca
Murat almak için çırpındın durdun;
Sonunda turnayı gözünden vurdun!
Kurnaz geçinirken şeytana çattın;
Şer, belâ, musibet; battıkça battın.
Geç kalmamak için saati kurdun;
Karar aldım, fazla yazmayacağım;
Hatta çoğu zaman kaybolacağım.
Şiirler, yazılar gırla gidiyor;
Ne yazık ki lisan katlediliyor!
Tümüyle eski dil ya da yeni dil
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!