Gözleri velfecri okuyan m/adam!
Fark etmez yüreğin pirüpak olsa.
Meydan okumakta has bakışların;
Çekinir düşmanın, arkadaşların!
Delmekte sözlerin piz gibi yürek!
Sor soruyu, al cevabı;
Yor kafayı, ver hesabı…
Ne günahı, ne sevabı
Kavramazsan, bil ki yandın!
Vurma essiz, çal çalgıyı;
Dediğim dedik ve çaldığım düdük
Diyene bir bakın, tipik ve hödük!
Sağlığını koru, geç sağı solu;
Dilerim bulursun en doğru yolu!
Mühür her kimdeyse sultandır, derler;
Çok yedim, çok içtim ve çok uyudum;
Artık ne iştahım var ne de arzum.
Bu dünyada çok yer tutmak istemem;
Allah’ın takdiri nedir, bilemem…
Çalıştım, kazandım, emekli oldum;
Aşımdaysa gözün, gel paylaşalım
Hatalıysa sözün, gel uzlaşalım
Bozulduysa özün, gel onaralım
Bize bizden gayrı dost kalmadı ki!
Biliyorsan çözüm, gel konuşalım
Arada kesilir hoşafın yağı,
Aniden çözülür dizlerin bağı,
Yorgun düşüverir turlayan dağı,
Bu halde atlamak pek zordur çağı!
Yanılmak insana mahsustur, derler;
Fazla gocunmuşsun, hâlinden belli
Uzayda gezersin, sözlerin yelli…
Hani entelsin ya, kurnaz, hümanist (!)
Hem de çift ruhlusun, gidi nihilist…
İnsan suretinde yaratıklar var
Gözler, yüzler, kalpler her dem gülmeli
Gülmenin kadrini herkes bilmeli;
İlle düğün bayram olmak gerekmez
Gülmek insanidir, ruhu eskitmez.
Becerebilmeli içten gülmeyi
Ağzı kalabalık olmamak gerek;
Buna katlanmaz ki her zaman yürek.
Bize mütevazı insanlar gerek;
Sözün özü: Güçlü olmalı yürek!
Dili kusursuzca kullanmak gerek;
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!