‘Yoksulun, ölünün, bir de paranın
Yüzü soğuk!’ derler, buna inanın.
Yoksul onurludur, hiç isteyemez;
Yağıyla kavrulur, ağlar, gülemez!
Yoksulun hâlini yoksullar anlar;
Özü sözü bir, içten hem de iyi niyetli
İnsanlar mutlak vardır, iş ki bulabilmeli
Arkadaş, dost olmaya pek güvenebilmeli;
Herkese açılıp da sırrını vermemeli!
Önce kendine güven güvenmek istiyorsan
Yılan mı, çıyan mı anlamak pek zor
Cesaretin varsa kendisine sor!
Bakışları bile sıkıntı verir
Karşısında duran mum gibi erir!
Dost gibi yaklaşıp hesaplar yapar
Kimse beklemesin oyum almayı
Aklından çıkarsın kapım çalmayı
Bir kutsal oyum var sana kalmayı
Karşında çocuk yok, geç kandırmayı
Dürüst ol, harbi ol, sıkıntı verme!
Şiirin iyisi kötüsü olmaz
Yeter ki duyarak yazmış olalım!
Söz öz bütünlüğü yoksa şık olmaz
Duygu ve düşünce sunmuş olalım!
Ne övgü ne alkış beklemek olmaz
Çocuğu ve genci coşturup durduk
Sınavdan sınava koşturup yorduk!
Hiç acımadık ve sevdik bayağı
Aldıkları sıfat: Sınav Manyağı!
Zaman, para hem de enerji yiter
Ağızlarda sakız oldu seviye,
Çiğneye çiğneye hepten kediye
Yüklenir olmuştur bütün sermaye;
Devinen tüm dertler halka hediye!
Sabah, öğle, akşam konu seviye,
Müslümanlığı ve Türklüğü sakın
Tekelinde sanma her kimsen, neysen!
Her iki mefhumun zaferi yakın;
Güçlü olmak için daha çok sevsen!
Yapmacık tavırdan mutlaka sakın
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!