Şiirlerle, şarkılarla, türkülerle coşuyorum;
Birkaç satır yazmak için var gücümle koşuyorum.
Yazmak da bir terapidir, bunu iyi biliyorum
İddialı olmadım ve hiç iddia etmiyorum
Yaradan’dan ilham gelsin, sade bunu diliyorum.
Konuşma coşturur hele bebekken
Yürüme koşturur pek küçücükken
Okula başlamak heyecan verir
Zamanla heyecan azalır, erir
Kolay unutulmaz ilkler ve sonlar!
Bugün ayın sonu ve otuz nisan
Zamanla yarışır inanan insan;
Yerli yerindedir zaman ve mekân
Yaşlanan ve göçen sadece insan!
Sultanıdır on bir ayın Ramazan
Çok koşan, yorulan hem de başaran
Eninde sonunda göze de gelir;
Bir şeyler üreten hem de paylaşan
Mutlak huzur bulur, inanan bilir.
Düzgün, güzel hem de hevesle yazan
Elinde telefon, ağzında sakız
Hiç belli olmuyor, ya oğlan ya kız
İkisi de saçlı, dar pantolonlu
Dövmeli, makyajlı, incik boncuklu!
Arada patlatır kahkaha, sakız
İnsandan doğanlar şekilce insan
Ancak ruhen nasıl bilinmez, inan!
Acıyan, üzülen, paylaşan insan
Özgün değerini yitirmez, inan!
İnsanın hâlinden anlayan insan
Bakmalı arada aynaya insan
Görmeli ne denli yıprandığını;
Demeli ‘Ne idim, ne oldum!’ insan
Bilmeli ne için kıvrandığını…
Koşmalı arada kulvarda insan
Şairim, yazarım, eğitimciyim
Bunu herkes bilir hem de dilciyim,
Arada müzikle uğraşmaktayım;
Tüm insanlık için çalışmaktayım.
Birkaç dil çalıştım, çok yazı, şiir
İnsan olan insan kıymetin bilir,
Aranmadığında selam gönderir;
İki eli kanda olsa duramaz,
Vefalıysa zerre huzur bulamaz.
Potansiyel suçlu, derler, her insan
Aslında doğuştan yok kötü insan
Zorlarsan tepkide bulunur insan
Elbet savunacak kendini insan!
Damarına bas, gör ne yapar insan
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!