Güneş yavaşça söndürürken ışıklarını
Ölüme hazırlanıyordu bazıları
Bazıları da doğuma
Pus çökmüştü bu karanlık şehire
Yüreklere düşmüştü sessizce ayrılık acısı
Ve hiç olmadığı kadar yakıyordu
Bu garip kimsesiz şairin canını
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta