Ölümü düşünürken içimde tamamlanmayan koca bir boşluk
Yaşanmamış bir gelecek umutsuzluklar Korkmuyordum fakat anlatamıyordum
Konuşmuyorum susuyorum
Kalbimin çöküşlerini kaldıramıyor kimse ayağa
Ve bi o kadarda bıkkın gözlerim ağlamaktan
Bedenim yorgun düşmüş sessiz çığlıklarım
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta