Güneş yavaşça söndürürken ışıklarını
Ölüme hazırlanıyordu bazıları
Bazıları da doğuma
Pus çökmüştü bu karanlık şehire
Yüreklere düşmüştü sessizce ayrılık acısı
Ve hiç olmadığı kadar yakıyordu
Bu garip kimsesiz şairin canını
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta