Güneş yavaşça söndürürken ışıklarını
Ölüme hazırlanıyordu bazıları
Bazıları da doğuma
Pus çökmüştü bu karanlık şehire
Yüreklere düşmüştü sessizce ayrılık acısı
Ve hiç olmadığı kadar yakıyordu
Bu garip kimsesiz şairin canını
Beni görünce kaçma ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim
Devamını Oku
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta