Satılık Kulaklar Şiiri - Tayyibe Atay

bu başlık güldürmesin sizi!.ya da şaşırmayın dermişim!.

en iyisi mi, bir oyun ile başlayayım yazıya...hani “telefon oyunu” vardır, kulakları kullanarak oynarsın.şahsen benim bu oyunu oynatmışlığım çoktur. mesleğim icabı öğrencilerime oynatırdım. beden eğitimi mdersinde öğrencileri ya tek sıra, ya da halka yapar; sıra başındaki ya da halkada seçtiğim bir öğrencinin kulağına bazen uzunca bİr cümle, bazen de uzun bir sözcük söyler, bunun kulaktan kulağa söylenerek en son öğrenciye ulaşmasını isterdim.sonuncu öğrencinin ne duyduğunu sorar; verdiği cevabın ilk söylenenle arasındaki değişimi ölçmeye çalışırdım.cümlenin değişe değişe kuşa dönmüş haline sınıfça güler;kahkaha atardık!.😀

kulak ve işitme meselesi bu kadar olsaydı keşke; ama değil!..

şu kulaklar var ya; bu yaşta kapısını seslere kapatır duruma geliyor. tabii ki herkesin kulağı benimki gibi değildir...ölene kadar sesleri doğru algılayan kulaklara sahip olanlar vardır; benimkiler bu gruba girmiyor. ikide bir tıkanıyor; koş doktora, hastaneye!..daha bir yıl olmadı temizleteli, yine tıkandılar!.güzelim dünyanın seslerini duyamaz oldum!.güzelim dedimse; elbette duymak istemediğim çirkin sesler de var içinde! mesela bazı siyasilerin sesi ile karga sesi!..ha bir de gökgürültüsü!..bu sesleri duymuyor olmak mutlu etti beni açıkçası!lakin baharla birlikte başlayan kuş seslerini duymamak ise; resmen ölüm!..tam dokuz gün boyunca kendi kendime konuşup durdum!..😀birlikte yaşadığım insanlar ise dalga geçip durdular!..haklarıdır deyip, sustum!..

hayat, susmakla geçer mi hiç!.dokuz günlük gliserin fışkırtmasından sonra,hop hastanede aldım soluğu!..hastaneye randevu almadan gidemiyorsun; nitekim alamadım da!.lakin olmayan demokraside bile, olacak demokrasi çaresi bulunabiliyor!..araya birilerini sokuyorsun ve alıyorsun randevuyu!..bu bir doktor da olabilir, bir hemşire de, bir hastane çalışanı da; farketmez!.yahu nasıl bir düzendir diye diye hem de!..hem de bile bile bu arsızlığı yapa yapa araya giriyorsun!..resmen bu çetrefil,nemenem düzeni yırtmayı alışkanlık haline getiriyorsun!.ve resmen seni zorluyorlar!.

neyse!..ben de öyle yaptım, randevumu aldım. saati saatine hastaneye gidip, giriş yaptım. randevu 8.30!.yaşasın kulaklarımın açılmasına az kaldı deyip, bir yığın insanla birlikte monitöre bakmaya başladım...aaa!..bir baktım, adım listenin en altında!..bekle babam bekle derken; adım yanmaya sönmeye başladı ekranda!..hemen fırlayıp kalktım yerimden; dikildim muayene odasının kapısına!.hemen giremedim; içeride başkası var!..bir yarım saat kadar da orada bekledim; saat oldu 10!..yani bizim randevu saatinin üstüne bir buçuk saat daha bindi!..😀

içerideki çıktı, ben daldım içeri!.bir baktım, iki tane gencecik bayan!.hem de şu son zamanlardaki bayan türlerinden,iki bayan!.gözlerim doktor arar ama, yok!.tutup”doktor nerede” desem, kesinlikle kızacaklar ve açmayacaklar
kulaklarımı!..zaten bıkmışım sesleri duyamamaktan ötürü, çaresiz susup oturdum koltuğa!..hem de, randevu aldığım erkek doktorun adını taşıyan bayanın önüne!..😀bir taraftan da korkuyorum ama!.ya kulağımın zarını patlatırsa, bu erkek bayan doktor diye!.😀ya benim, bu düzene karşı olduğumu anlar da; iyice sağır ederlerse beni diye!.😀

e be yahu!.böyle düşünmekle haklıyım, he valla!..sizce de öyle değil mi!?

işte bu yüzden, satılığa çıkarıyorum bu kulakları!..sırf bu işleri protesto etmek için!.yok mu alan, hı!..

hey neredesin doktor!?...

t.a