Bir ömrü yoluna serdim de geçtim
Ateşten gömleği seninle seçtim
Uğruna kendimden serden vazgeçtim
En ağır yaramı sarmadın gitti
Düştüğüm kuyular dipsiz ve serin
Kimseye söylenmez sızılar derin
Gönlümde başkaydı en güzel yerin
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta