Sen,
İpini kendi kesen çıtalı bir uçurtma gibiydin.
Gökyüzümden süzülüp, meçhule gidişini izledim sadece...
Ne seni tutmaya gücüm yetti,
Ne de savrulduğun rüzgara boyun eğmeye.
Öyle bir gittin ki;
Koca bir ömrü tek bir kapı çarpışına sığdırdın.
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta