Büyük özlemim vardı,dinmeyen acı bir dert.
Can evimden kavradı,amansız hain namert.
Sırtımda hasret yükü,dağa yokuşa vurdu.
Hayat sandım ki o an,hemen sarsılıp durdu.
Ne gördüm ki dünyada; yokluk,fakirlik başta.
Sadece saf su vardı,pişirilmeyen aşta.
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta