Büyük özlemim vardı,dinmeyen acı bir dert.
Can evimden kavradı,amansız hain namert.
Sırtımda hasret yükü,dağa yokuşa vurdu.
Hayat sandım ki o an,hemen sarsılıp durdu.
Ne gördüm ki dünyada; yokluk,fakirlik başta.
Sadece saf su vardı,pişirilmeyen aşta.
Ayrılık diye bir şey yok.
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.
Devamını Oku
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.
