Söyleseydim derdimi, duyar toprağa taşa.
Anlardı ahvalimi, bakmadan göze kaşa.
Sesime ses verirdi, kendi vücut diliyle.
Tutup da kaldırırdı, hemen yerden eliyle.
Su gibi zaman gibi, akıp giden hayatı.
Durdurmaya güç yetmez, şahlanan yağız atı.
I
Hüznüm; süngülü yalnızlıklara itilmiş bir Dersim gecesi,
açlığım; bir deri bir kemik,
sabrım; altı aylık unutulmuşluğuyla bir Bahçesaray'lı
ve korkum; yollarına sinmiş bir çakal
ya gidenler evin yolunu bir daha bulamazsa Anerka!
Devamını Oku
Hüznüm; süngülü yalnızlıklara itilmiş bir Dersim gecesi,
açlığım; bir deri bir kemik,
sabrım; altı aylık unutulmuşluğuyla bir Bahçesaray'lı
ve korkum; yollarına sinmiş bir çakal
ya gidenler evin yolunu bir daha bulamazsa Anerka!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta