İki ayrı köktük aynı zeminde
Önce köklerimiz karıştı birbirine
Sonra gövdelerimiz
Sarıldık, sarmalandık seninle
Derken dallarımız yükseldi göğe
Bilmedik ki, bu düşen yaprak .. senden mi yoksa benden mi
Bilmedik şu dalı destekleyen dal .. seninki mi .. yoksa benimki mi
Hoş.. düşünmedik de
Birdik iki olduk
İki idik biz olduk
Tektik bütün olduk
Yaşamak tanımı aynıydı artık bizde
“Bir ağaç gibi hür
Ve bir orman gibi kardeşcesine”
Kayıt Tarihi : 1.07.2026 18:33:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!