Arpa Boyu (2026) Şiiri - Necmiye Çetin

Kafasını kuma gömenlerin arasında
Başını kaldırıp göğe bakmak günah sayılsa da
Bakmamak da dayanılmazdı
Günahkâr mıyım baktımsa

Zaten bir cehennem kazanında
Çıkmaya çalışanı çekenlerin dünyasında
Kalmak günahtan daha yakıcıydı
İhanet eden ben mi oldum çıktımsa

Bin kapıdan geçtim bu yolda
Kimi kum, kimi ateş, kimi sel, kimi fırtına boranla
Cahil aklım, çıktım sandı dışına
Öğrendik ki burada kapılar dışarı açılmazdı

Bilmiş sayardım kendimi cahillerin arasında
Meğer bu yeni yerin cahili benmişim, kapıların arkasında
Ne geri dönebilirim artık
Ne de varabildim sırrına
Bin kapı, bir kapıya denkmiş bu yeni dünyada
Yürüdüğümü sandığım onca yolculukta
Meğer bir arpa boyu yol almamak içinmiş asıl macera

Anlamak için, o tek bir kapının, bir arpa boyu yakınında olduğunu
Dört kapının afetiyle savrulmak gerekirmiş
Kimi kum, kimi ateş, kimi sel, kimi fırtına boranla

Savruldum
Gelmedik mi daha?