Sarhoş Kadın Şiiri - Esma Özdemir

Esma Özdemir
267

ŞİİR


15

TAKİPÇİ

Sarhoş Kadın

Gözlerinin ışığında
Ruhumu aydınlattığım sevdam
Akşam oldu
Güneş battı
Odalar soğuk
Aynalar karanlık
Yatağım bomboş
Üşüyor ellerim
İncecik bir fidan gibi
Kırılıyor bellerim...

Deniz altına çökmüş
Yitik bir ülke gibiyim sensiz!
Bir saniye olsun lütfen
Zihninde bunu canlandırıp
Düşünebilir misin canım?
Teşekkür ederim!
Servetim, variyetim, gururumsun!
Yüz akım, alınyazım, onurum
Derdim, tasam, sevincim
Herşeyim...
Herşeyimsin!

Yüzünün sıcağında
Yüreğimi ısıttığım
Güleç yüzlü
Dost sevgilim!
Dünyaları verseler
Değişmem seni kimseye
Bilir misin!

Bak yine kuşlar da gitti
Gün bitti çaresiz!
Gönlüm derbeder
Beyoğlu'nun iki katlı
Ahşap masalı o kırık-dökük
Yorgun meyhanelerinde
Sarhoş düştü bu akşam gönlüm
Yine sensiz!
Kirli, nemli ve katran karası
Terli ellerinde, bordrosuz
Gündelikçi işçilerin gırtlaktan
Çıkardığı o gürültülü
Garip sesler gibi anlamsız
Ya da ıslak tüyleriyle siyah
Sahipsiz bir yavru köpeğin
Hırlaması gibi masum
Terkedilmiş, kimsesiz
Uykusuz ve yalnız
Yaş yağmur içinde
Kıvrılıp bir köşeye
Aç gözlerle bakıyorken etrafa
Bir lokma ekmek
Bir kap su için
Yalvarır gibi adeta
İşte öyle
Tam da istediğin gibi
Aç köpekler gibi!
Öyle umutsuz
Seni arıyor bu yürek
Anlıyor musun pirim?

Ya hevesi kursağında
Yarım kalmış bir hikâye
Hatta daha ilerisi
Kundakta meme arayan
Öksüz çocuklar misali
Çîğlık çığlığa
Bir yakarış öyküsü
Belki benimkisi ama..!
Aman! Kime ne?
Size ne ki kuzum benim derdimden?
Issız odalarda bir başına
Boğazımda kırk düğüm
Acı yumrularla sinesine vurarak
Soğuk duvarlara sırtımı dayayıp
Her akşam ellerinin arasında
Başını avuçlayıp
Hıçkıra hıçkıra
Ağlayan benim!
Siz değil!
Yaşayan bilir sadece
Böylesi bir sevdanın
Açmayan güllerini uzaktan bakarak!
Çeken bilir...
Özleyen bilir
Hasretin rengini ancak
Benim gibi!
Dinle bak
Kalbimin efendisi..!
İlkgözağrım!
Bir ucu yanık sevda tütsüsü...
Bu ritme kulak ver şimdi!
Farkındayım, bundan sonra
Bir daha sensiz
Ben iflah olmam!
Yudum yudum içmediğim
Kevser şarabım!
Merhametine sığındığım adam!
Ey sen
En güzel insan evladı!
Gönlümün kanaviçe süsü!
Gözlerimin büyüsü!
Dudaklarımın kızılcık şerbeti
Yüreğimin kırmızı mühürü...
Aşkım!..
Canımın şeftali kabuğu!
Seviyorum seni işte!
Sarhoş oldum bak!
Ama hepsi senin yüzünden
Vallahi!
Gel tut ellerimden
Kaldır ne olur, haydi!
Götür beni buralardan...
Ne olursun gel artık!
Daha önce duymuştum;
Sarhoş kadın çekilmez!
Biliyorum!
Ama ne yapayım?
Sensiz olamıyorum!
Yeter ki sen gel, al da
Sonra, at bir çukura git!
Canın sağolsun, derim.
Bırakma sahipsiz
Koyma buralarda yeter ki!
Garibanın tekiydi ne de olsa
Demesinler de tek!
Anladın işte şimdi beni!
Aynen öyle; evet!..
Haydi, biraz acele et!
Dayanamıyorum sevgilim...
Lütfen!
Çabuk gel, ne olursun!
Birtanem!
Özledim...
Ölüyorum sensizlikten...
Neredesin?

Esma Özdemir
Kayıt Tarihi : 3.08.2026 08:23:00
Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Şiiri Değerlendir
Hikayesi:


Esma Özdemir İstanbul, 3 Ağuatos 2026 Pazartesi

Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!