Sana Ait Değil Şiiri - Esma Özdemir

Akşamları yemekten sonra
Koltuğuna oturup dinlenirken
Dantelli gümüş tepsi ile sunulan
Köpüğü üstünde gelen
Mis gibi şöyle güzel bir
Türk Kahvesi'ni içmenin keyfi
Aldığın o enfes tadın mutluluğu
Duyduğun güven ve huzur
Sadece sana ait bir his değil!
Onlar benim en güzel umutlarım...

Gündüzleri gökyüzünde
Siyah bulutların önünde
Birbiri ardına telaş içinde
Korkuyla ve hüzünle uzaklaşan
Acımasız rüzgârların kovaladığı
Masum beyaz bulutlar değil!
Onlar benim gelinlik düşlerim...

Aceleyle işe giderken her sabah
Daha arabana binmeden bastıran
Başının üstünde gürül gürül akarken
Seni sırılsıklam ıslatan
Sicim gibi yağan yağmur değil inan!
Onlar benim gözyaşlarım...

Kırk yılda bir denk düşüp de
Gördüğün, vapura bindiğinde
Yolcuların avucundan uzattığı
Simidi kapmak için birbiriyle yarışan
Ve iskeleye kadar pes etmeden
Aynı vapurun peşinde koşan
O çığlıklarıyla kulakları sağır eden
Beyaz kanatlı martılar değil!
Onlar benim isyanlarım...

Aynaya baktığında gördüğün
Her defasında seni isyana sürükleyen
Geçmişin acımasız ayak izleri
Altın saçlarına bir gölge gibi düşen
Seni her düşündüğümde
Yüreğime kor gibi inen
Yılların habercisi aklar değil küçüğüm!
Onlar benim kederlerim...

Yalnızlık içinde kendini
Kimsesiz hissedersen birgün
Ve kapının arkasında yaklaşan
Ayak sesleri birden kesilir de
Kapı açılınca içeriye giren kişi
Birden seni kucaklayıp sardığında
İliklerine kadar hissettiğin
Duyduğun sevinç ve huzur senin değil!
İşte onlar benim mutluluğum!

Geçmişi düşünürken yalnız
Bir başına hayallere daldiğında
Vakitli vakitsiz daima karşına çıkan
Kalbinde biriktirdiğin irili ufaklı
Kırık cam parçaları var ya
Hepsi sana ait değil onların canım!
Onlar, benim kalbimi yakan acılarım..

Güneşli bir günde aniden beliren
Yağmur yağdığında yanından
Ardına bakmadan uzaklaşan
Kar topu gibi büyürken birden
Bir ıslıkta dağılıp giden
Biraz sıkılınca avucunda eriyen
O dostların var ya
Güleç yüzlü hasımların hani
Etrafını sardığında sinsice
Duyduğun endişe ve elem
Sana ait değil kardeşim!
Onlar benim dinmeyen sancılarım...