Kuytu bir köşede iki dost bekler,
Biri dilsiz kağıt, diğeri camda saklı renk.
Biri zihne ince sızılar ekler,
Diğeriyle bulunur ruhtaki o ahenk.
Eskimiş yapraklar açıldıkça derinden,
Yıllanmış bir koku yayılır odalara.
Biri söküp alır seni yerinden,
Diğeri merhem olur kapanmaz yaralara.
Mısralar dökülürken süzülen kızıla,
Zaman bir fıçının içinde durulur.
Kelime mahzende benzer asıla,
İçtikçe hayatın manası kurulur.
Ne kalem susar artık, ne kadeh boşalır,
Biri hayal kurdurur, diğeri gerçeği siler.
Geriye sadece büyülü bir tat kalır,
Edebiyat sarhoş eder, hayat ise tazeler.
Kayıt Tarihi : 4.05.2026 17:31:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Şarap içip edebi muhabbetler yaptığımız bir sohbetten sonra yazmaya karar verdim.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!