Aynadaki Arsız Şiiri - Süleyman Akıllı

Aynada döndü hafifçe bir akşam,
Gülüp baktı kendi çılgın tarafına.
Mürekkep olmuş bir hikâye taşıyordu,
Teninin en saklı, en arsız yanına.

“Bu da benim,” dedi utanmadan,
Kendi bedenine hayran biraz.
Dövmenin çizgisi gece gibi kıvrıldı,
Bakışıysa hem komik hem biraz haylaz..

Kendiyle barışık bir hatundu belli ki,
Çılgınlığıyla eğleniyordu sessizce.
Çünkü bazen insan aynada kendine bakıp,
Kendi ateşine düşer delicesine.