Ne fırtına kopar ne yağmur yağınca,
Sonsuz bir sis her ân içime dolar, sanır.
Yine sen ansızın gelince aklıma,
Bu gönül seni hep bir bilmece sanır.
Çözmeye kalksam düğüm daha da sıkılır,
Her cevabın bana yeni bir soru getirir.
Bu sonsuz muamma gönlümü kırıp geçirir,
Zira bu sırr-ı aşk beni yavaş yavaş bitirir.
1990
Kayıt Tarihi : 17.1.2026 18:33:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!