Sandım Şiiri - Nazlı Altan

Soldum bugün.
Oysa güneşi beklerken çiçekler açarım sandım.
Kırılan dallarım umutluydu.
Renklerim hazırdı gökyüzüne.
Yalanlar girmez sandım aramıza.
Maviye gülümsüyordu yeşilim.
Ben sonbaharı güneş sandım.
Yağmurlar yağdı üzerime.
Hazır değildim üşümeye.
Ve yıkılmazdı kumdan kalelerim.
Bakakaldım kurduğum hayaller
Sürüklenirken çamurlar içinde.
Soldum bugün.
Oysa tomurcuklarım vardı henüz.
Köklerim sımsıkı sarılmıştı ellerine.
Bırakmaz sandım beni de.
Uçurtmalar hazırlamıştım sağlam iplerden.
Baharıma rüzgar olur sandım.
Simsiyah elleri beni kirletmez sandım.
Beyazım saftı hala.
Yaralarım kabuğuna haber salmıştı daha dün.
Ama ben soldum bugün.
Hissettiğim gerçekleri,
Küle çevirdi ormanımı.
Tek bir kırlangıç kanat çırpamadı içimde.
Kaçamadım hiç bir yere.
Güneşten önce kopan fırtına,
Batırdı bütün gemilerimi.
Oysa denizim kararlıydı okyanus olmaya.
Kalbimin tam ortasında bir vavelya.
Ona en ihtiyacım olduğu anda
Ben soldum bugün.