Sen şimdi muhtemelen başka bir şey düşünüyorsun…
Belki bir sokaktan geçiyorsun,
belki bir pencerenin önünde durup
kimsenin bilmediği bir yere bakıyorsun.
Belki elinde bir kahve,
aklında yarım kalmış bir cümle,
yüreğinde kimseye anlatmadığın bir telaş var.
Ben ise sana yazılmış,
ama henüz sana ulaşmamış cümlelerle oturuyorum.
Biriktirdim seni biraz;
söylenmemiş sözlerin arasında,
gecenin sessizliğinde,
bir şarkının en dokunaklı yerinde…
Adını yazmadan da seni anlatabiliyorum artık.
Çünkü bazı insanlar isimleriyle değil,
insanın içinde bıraktıkları izlerle yaşarlar.
Sen bilmiyorsun belki,
ama ben bazen bir kelimenin ucunda sana rastlıyorum.
Bir yağmur damlasında,
uzaktan gelen bir şarkıda,
gecenin tam ortasında ansızın uyanan
o tarifsiz özlemde…
Ve sonra yine susuyorum.
Çünkü bazı cümleler vardır;
söylendiğinde eksilir,
yazıldığında çoğalır.
Benim sana söyleyemediklerim de
işte tam orada duruyor…
Bir mektubun gönderilmemiş yerinde,
bir şiirin tamamlanmamış dizesinde,
kalbimin kimseye göstermediğim köşesinde.
Belki bir gün okursun.
Belki de hiç haberin olmaz.
Ama bil ki bir yerlerde,
sen başka bir hayatın telaşındayken,
bir kalp seni sessizce düşünmüş,
sana güzel cümleler biriktirmiş
ve seni hiçbir şey istemeden sevmiştir.
Çünkü bazı sevgiler
ulaşmak için değil,
insanın içinde güzel bir iz bırakmak için gelir.
Benimki de biraz öyle…
Sana gönderemediğim bütün cümlelerin
sessizce söylediği tek bir şey var:
İyi ki bir yerlerden geçtin hayatımdan…
Ben seni hâlâ,
kimsenin bilmediği bir yerimde taşıyorum. 🖤
Lara Mutlu
Kayıt Tarihi : 14.08.2026 18:11:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!