Yırtık çorabın içinden fırlayan parmak ucu gibi yüreğim,
Ha uçtu ha uçacak!
Şiir gölünde yüzen afilli yalnızlığım,
Benim ağır kan kaybım,
Caddeler boyu yorulmuşluğum,
Kendimi unutmuşluğum,
Umutlar tükenmek üzere!!
Gözlerim denize sıfır boğulduğum,
Çıkmaz sokağın sonunda bekleyen,
Sorularıma cevap bulduğum !
Kitap'ın sonunda karşıma çıkıp,
Burdayım ey gönlü yetimim!!
Oku beni tepeden tırnağa diyen !
Ah benim asil kimliğim,
Ah benim yorulmuşluğum
Ah benim tutuştuğum,
Dudağının kenarından öptüğüm,
Mesafeleri zarfa koyup postalayan !
Yetim gönlümün sahibi?
Söylesene?
Koskoca deli mavi bir yüreğim var,
Dostlarıma verecek sonsuz sevgim var,
Gülerken ağlamışlığım,
Ağlarken gülmüşlüğüm var.
Kendimi unutmuşluğum,
Ruhumu toplayıp içine yığdığım şeylerle
Afilligi yalnızlıgımı,yorulmuşluğumu
Yetim Yüreğimi yanıma alıp,
Kafamı terk etmişliğim
Her yerden ,herkesten gitmişliğim var
10.04.2023
Lara MutluKayıt Tarihi : 14.06.2026 12:37:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!