Dur
Tahmin edeyim
Elinde bir fincan çay,
tepende loş bir ışık
ve sıradanlığın verdiği hiçlik hissiyle yine ordasın.
Öyle çok yoruldum ki söylemekten
Ve dürüstlüktü tek bildiğim
Çocuklukta da kaybettim oyunları
Ama hiç bu kadar sızlamamıştı içim
Sen benim
Artık hazırsan dışarı çıkalım bu gece
Işıklı bir caddeyi yürüyelim
Utangaç ellerimiz olsun yine ceplerimizde
İnsanlara bakıp gülümseyelim
Yağmurda ıslanmaktan kaçalım
Sen bilmezsin
uzundur geceler
soğuktur üstelik
çiğ taneleri düşer
o sımsıcak düşlerin üzerine
Lakin yılmaz yürek sevmekten
Eski bir sokağa bakıyor
yeni evimin balkonu
ve bana bakıyor
ağaçların arkasında saklanan çocukluğum.
Upuzun bir sessizlik uzanıyor
yağmur yağmış,
Biliyorum
Beni hiç özlemedin
Gözlemedin yolumu
ve gizlemedin gönlünde hiç bir anımı.
Benden çok uzaklara dalıp gitti gözlerin
Bahsetme artık acılardan,
N'olur sus!
Gözlerini kapat.
Ezberindeki her şeyi unut.
Kuşların uçuşunu,
Yalnızlık bu olsa gerek
..sen de
…sen işit
Muhabbete hasret kalır
ateşten uzak duran bir kibrit
Her şey buz gibi gerçek iken
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!