Gözümün önünde sarardı soldu
Alımlı çalımlı yeşil yapraklar.
Toprağa karıştı ve çamur oldu
Un gibi öğüttü onu topraklar.
Bir zamanlar daha körpe filizdi
Dini buluğumdan bu ana kadar,
Cümle günahlara tövbe yarabbi!
Boşa geçti ömrüm odlu da heder,
Kayıp zamanlara tövbe yarabbi!
İstiğfarda bile nefsin izi var,
Üstünde küçük gemi, uçsuz Bucaksız umman
Sıkı dur insan emi, dalgalar gayet yaman.
Hedefe varmak için, uğraşıp duruyoruz
Malî hülya içinde, harcıyoruz çok zaman.
Eskiden bir sülün Osman
Var imiş bu arenada.
Bugün herkes külün Osman
Kule kalmamış sana da.
Tutulmuş her köşe başı
Kış güneşi çalmış dünya, dört mevsimde üşürüz.
Sıla-i rahim terk olmuş, muhtaçken görüşürüz.
Herkes kendi âleminde, kükremiş aslan gibi,
Derdimizi neşemizi biz bizle bölüşürüz.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!